Stabat Mater dolorosa

Jan Chrzciciel Salvi da Sassoferrato (1609–1685), Mater dolorosa

Święto Siedmiu Boleści Matki Bożej obchodzi Kościół dwa razy w roku, w piątek po Niedzieli Męki Pańskiej (ryt zdwojony większy) oraz 15 września (ryt zdwojony II kl.). Czyni to w okresie Męki Pańskiej po to, aby „uczcić rolę jaką Maryja odegrała w dziele Odkupienia”, a we wrześniu, „aby dać nam sposobność wyrażenia naszego współczucia” (za: Mszał rzymski z dodaniem nabożeństw nieszpornych, o. Lefebvre OSB, Tyniec 1949, s. 1487).

Formularz Mszy świętej obu tych świąt przewiduje śpiew lub odczytanie Sekwencji Stabat Mater dolorosa. Trudno ustalić tożsamość jej autora. Czytaj dalej

Dlaczego nie mamy dziś Veuillot’ów? [I]

L. Veuillot w latach pięćdziesiątych XIX wieku

List Ludwika Veuillot do Pana Wiktora Karola Maurycego de Foblant z 8 sierpnia 1843 r. zawiera nader aktualną myśl: „Upokorzenia – pragnę ich dla siebie, Bogu dzięki; ale nie chcę ich dla Pana Jezusa, a to Jego się upokarza” (źródło).

Znosić upokorzenia cierpliwie – to rzecz prawdziwie chrześcijańska, postępowanie wzorujące się na cierpiącym Zbawicielu, lecz pozwalać, by upokarzano Pana Jezusa i Kościół nie ma z tym nic wspólnego. Nie tylko prawdziwi katolicy-liberałowie upokarzają Kościół, a w nim jego Głowę, Pana Jezusa (którego Mistycznym Ciałem jest właśnie Kościół), ale czynią to też katolicy bez charakteru. Ci pierwsi swym pełnym kompromisów ze światem postępowaniem, ci drudzy zaś swą biernością. Czytaj dalej

Czas Męki Pańskiej

Peter Gertner, Ukrzyżowanie (1537 r., w zbiorach Walters Art Museum, Baltimore, MD, USA)

Dwie niedziele przed Zmartwychwstaniem Pańskim Kościół szczególniej wzywa swych wiernych do rozważania Męki Pańskiej. Wielkopostne praktyki pokutne (społeczne, czyli zarządzone przez Kościół i dobrowolne, osobiste) trwają jak w całym Wielkim Poście a rozmyślanie o bezgranicznej miłości naszego Zbawiciela, wyrażonej konkretnie w Jego Męce i Śmierci krzyżowej, ma nas pobudzić do jeszcze większej miłości Boga, co jest istotą chrześcijańskiego życia duchowego. Bez tej miłości praktyki pokutne są jak „cymbał brzmiący”. Czytaj dalej

Ośrodek Myśli im. Ks. Pawła de Tötha

Niedawno temu powstał we Włoszech kolejny Ośrodek Myśli inspirujący się myślą i działaniem katolików integralnych, a konkretnie w tym przypadku chodzi o włoskiego kapłana węgierskiego pochodzenia: ks. Pawła de Tötha. Niezmiernie nas to cieszy, bowiem widać, że we Włoszech katolicyzm wyznawany i praktykowany integralnie, doktryna katolicka oraz wierność papiestwu cieszą się zainteresowaniem katolików.

Redakcja „Myśli Katolickiej” Czytaj dalej

W rocznicę śmierci ks. bpa Vidy Elmera

Biskup Vida Elmer zmarł 30 marca (1993 r. – przyp. tłum.). Urodził się na Węgrzech w 1912 r., wyświęcony został w 1936 r., opuścił swój kraj uciskany przez komunizm po nieudanym powstaniu w 1956 r., udał się do diecezji Albany (w stanie Nowy Jork – przyp. tłum.) w Stanach Zjednoczonych, gdzie po Soborze sprzeciwił się reformom i duszpasterzował katolikom, którzy chcieli pozostać wierni. Czytaj dalej

O. Józef Chiaudano T. J., „Dziennikarstwo Katolickie” (rozmowa szósta)

Cierpliwie krok po kroku don Euzebiusz wyjaśnia swym inteligentnym i wykształconym rozmówcom, czym ma być dziennikarstwo autentycznie katolickie. Zmuszony jest przy tym zbijać różne sofizmaty, wynikające z dobrej woli rozmówców, lecz przez to nie mniej błędne. Poniższa rozmowa po raz kolejny dowodzi, że nawet cytaty świętych należy mądrze wyjaśniać tym, którzy ich w pełni nie rozumieją, zwłaszcza gdy chodzi o dziedzinę postępowania ludzkiego, dziedzinę przede wszystkim roztropności. Czytaj dalej

Quamquam pluries – encyklika Papieża Leona XIII o opiece św. Józefa

Któż nam opowie o wielkości św. Józefa? Chcę powiedzieć raczej o wielkościach tego człowieka tak świętego, że zajmował miejsce Ojca przedwiecznego wobec Syna Bożego, tak świętego, że otrzymał misję chronienia i dbania o to, by swój blask roztaczał skarb skarbów Bożych, arcydzieło Jego stworzenia, pełnia Jego łaski: najświętsza Dziewica Maryja; tak świętego, że sprawuje przemożną opiekę nad mistyczną Oblubienicą Jezusa Chrystusa, Kościołem katolickim – który jest tu na ziemi rzymski i wojujący, który oczekuje od nas wytrwałych modlitw i wielkodusznych ofiar. Czytaj dalej