O świętym Patronie (a propos uroczystości Wszystkich Świętych)

Fra Angelico, Wszyscy święci (detal z predelli ołtarza św. Dominika, 1423-24, National Gallery w Londynie)

Listopad, miesiąc rozpoczynający się wspaniałą uroczystością dla uczczenia Wszystkich Świętych, sprzyja rozważeniu roli świętego Patrona i znaczenia nadanego po nim imienia w życiu chrześcijanina. Dlatego przypominamy opublikowany niegdyś na blogu Pelagius Asturiensis interesujący tekst, który szczegółowo omawia różne aspekty tego zagadnienia, zarówno z perspektywy rodziców nadających dziecku imię, jak i z punktu widzenia każdego katolika, który otrzymał na Chrzcie imię, a wraz z nim opiekę i wstawiennictwo Opiekuna niebieskiego. Za to wstawiennictwo jesteśmy zobowiązani do wdzięcznej pamięci o naszym Patronie, a w dniu imienin – do okazania mu szczególniejszej czci. Czytaj dalej

Alter alterius onera portate – o odpowiedzialności za bliźnich (a propos uroczystości Wszystkich Świętych)

Generałowa Jadwiga Zamoyska (1831-1923)

Alter alterius onera portate, et sic adimplebitis legem Christi (Gal. VI, 2 – lekcja z XV niedzieli po Ziel. Św.)

Unus corpus, et unus spiritus, sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae (Ephes. IV, 4 – lekcja z XVII niedzieli po Ziel. Św.)

Propter quod deponentes mendacium, loquimini veritatem unusquisque cum proximo suo: quoniam sumus invicem membra (Ephes. IV, 25 – lekcja z XIX niedzieli po Ziel. Św.)

Uroczystość Wszystkich Świętych oraz lekcje wyjęte z listów św. Pawła (zwłaszcza do Efezjan) z niedziel poprzedzających to święto przypominają o czymś wyjątkowo ważnym, a mianowicie o odpowiedzialności za bliźnich. Właściwe zrozumienie tej prawdy, oparte na Objawieniu, nauce Kościoła i dobrych autorach katolickich jest nieodzowne zawsze, ale zwłaszcza w naszych czasach skrajnego już indywidualizmu i egoizmu. Czytaj dalej

Kazanie ks. Zygmunta Goliana o wychowaniu rodzicielskim (drugie, o karności)

[Kazanie pierwsze, ogólne]

Drugie kazanie ks. Goliana z cyklu o wychowaniu jest treściwym zbiorem praktycznych przykładów ilustrujących niewłaściwe podejście rodziców do wychowania, niepedagogiczne postępowanie czy niesprawiedliwe stosowanie kar. Pomimo upływu tak wielu lat i zmienionych warunków życia kazanie nie straciło na aktualności i może być pomocą dla tradycyjnych rodziców, którzy skarżą się często na brak dostępu do praktycznych wskazówek. Czytaj dalej

Kardynał Pie o katolickim wychowaniu młodzieży

Niestety postać kardynała Pie nie jest dobrze znana w Polsce, a była to postać naprawdę wyjątkowa. Ludwik Edward Franciszek Dezyderiusz (Louis-Édouard-François-Désiré) Pie urodził się w 1815 roku w diecezji Chartres. Nigdy nie wstydził się tego, że był synem szewca. W 1833 roku w święto św. Tomasza przyjął tonsurę, a 25 maja 1839 roku został wyświęcony na kapłana. Będąc już seminarzystą przyjął pozycję ultramontanów, przeciwko dalej panoszącym się we Francji tendencjom gallikańskim. 28 września 1849 roku z woli Papieża Piusa IX został mianowany biskupem Poitiers, jednej z największych diecezji we Francji. Konsekracja odbyła się 25 listopada w święto św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Wtedy to biskup Pie wygłosił swój pierwszy list pasterski, w którym powiedział m.in. „Jeśli więc zapytacie nas kim jesteśmy, do jakiej partii należymy, odpowiemy wam bez wahania: jesteśmy, będziemy pośród was człowiekiem Bożym (I Tm. VI, 11); należymy, będziemy zawsze należeć do partii Boga; użyjemy wszystkich naszych sił, poświęcimy całe nasze życie dla sprawy boskiej. I jeśli mielibyśmy przynieść z nami hasło, byłoby ono takie: Instaurare omnia in Christo – Odnowić wszystko w Chrystusie (Ef. I, 10)”. Czytaj dalej

O szkołę gruntownie katolicką

Jak tragiczne owoce przynosi dzisiejsza „szkoła”, widać na każdym kroku, na ulicy, w autobusie, w sklepie, w parku… Eutanazja i zrównanie „par” sprzecznych z naturą z małżeństwem w naszym niekatolickim narodzie i państwie to tylko kwestia pewnie kilkunastu lat (choć niektórzy myślą, że nastąpi to szybciej). Oto wynik odejścia od Boga, zwłaszcza w domu i w szkole, a różne „konserwatyzmy” tego nie powstrzymają. Czytaj dalej

O bezbożnej szkole laickiej (ks. Sarda y Salvany)

Ks. Feliks Sarda y Salvany (1841-1916), nieprzejednany wróg liberalizmu i znakomity katolicki polemista

W latach 1890-1891 pojawiło się we Francji trzytomowe autoryzowane tłumaczenie kilku dzieł ks. Feliksa Sarda y Salvany zatytułowane Zło społeczne. Jego przyczyny i środki zaradcze. Rozmaitości i kontrowersje dotyczące głównych kwestii religijnych i społecznych czasów obecnych (wydawnictwo P. Lethielleux, Paryż). Jest to prawdziwe kompendium wiedzy dla katolika integralnego, czyli antyliberała, zawierające doskonałą analizę „zła społecznego”, jego przyczyn i różnych przejawów oraz środków zaradczych.

Tom I przedstawia trzy istotne cechy tego zła społecznego: bezbożność, obojętność i tchórzostwo. Czytaj dalej

Królowanie Chrystusa, królowanie Kościoła i Różaniec (na marginesie encykliki Supremi apostolatus officio)

Wawrzyniec (Lorenzo) Lotto, Matka Boża Różańcowa (ołtarz główny kościoła dominikańskiego w Cingoli, rok 1539)

Jak zauważa ks. prał. Robert Mader, w Quas primas Papież Pius XI nie tylko przypomniał o królewskim panowaniu Chrystusa na ziemi. Potwierdził jednocześnie królowanie nad światem Kościoła i Papieża[1]. Wszystkie trzy: królewskość Chrystusa, królewskość Kościoła i królewskość Papieża stanowią jedno[2]. Czytaj dalej