Katolicka doktryna dotycząca kary śmierci (kazanie ks. Franciszka Ricossy)

Św. Józef Cafasso, patron więźniów i skazanych na śmierć, formator kapłanów, doradca św. Jana Bosco

Na początku sierpnia w tzw. środowiskach konserwatywnych podniosła się wrzawa z powodu zmiany jednego z punktów modernistycznego katechizmu, wprowadzonego przez Jana Pawła II „konstytucją apostolską” Fidei depositum w 1992 r. Za sprawą decyzji Jerzego Bergoglio kara śmierci została uznana za niedopuszczalną bez względu na okoliczności. Orzeczenie niedopuszczalności stosowania tej kary jest ukoronowaniem zmierzających do tego celu wysiłków ostatnich 50 lat.

Tak jak w przypadku innych punktów doktryny, zmiany przebiegały stopniowo. Brak definitywnego potępienia kary śmierci we wspomnianym katechizmie nie przeszkadzał Karolowi Wojtyle wzywać wiernych na całym świecie do wysiłków na rzecz całkowitego jej zniesienia. Czytaj dalej

Od „pojednania liturgicznego” do „koniecznego pojednania” (a propos niedawnego wywiadu z bpem Fellay dla „Die Tagespost”)

Pseudomsza i Msza. Różnica tylko przypadłościowa?

Niedawno temu na stronie „Wiadomości Monopolu Tradycji” pojawiło się tłumaczenie artykułu z „Catholic Family News” pt. „Kardynał Sarah i ‘pojednanie liturgiczne’”. Artykuł dotyczy poglądów modernistycznego „kardynała” na temat „motu proprio” Summorum pontificum, miejsca Novus Ordo Missae oraz Mszy tradycyjnej w Kościele oraz tak zwanej „reformy reformy” postulowanej przez Benedykta XVI. Zgodnie z zaleceniami tego ostatniego zawartymi w Summorum pontificum oraz w liście do biskupów z 2007 r., „kardynał” opowiada się za wzajemnym wzbogacaniem się dwóch „form jednego rytu” oraz za celem „reformy reformy” w dziedzinie liturgii, jakim miałaby być fuzja tych dwóch „form” w jedną, tak, aby uzyskać jedność liturgiczną. Czytaj dalej