Leon Degrelle wzorem dla katolików integralnych?

Jak wiedzą Czytelnicy „Myśli Katolickiej”, jednym z przyświecających jej zadań jest zwalczanie rozpowszechnionych dziś błędów, w tym promowania różnych niedających się pogodzić z katolicyzmem postaci. Przykłady takiego zacietrzewienia znajdujemy także w obozie sedewakantystycznym. W tym kontekście opublikowaliśmy wprowadzenie do podstaw ideologii pewnych narodowo-radykalnych i „integralnie katolickich” aktywistów, a następnie opracowane poświęcone Corneliu Zelea Codreanu i powołanemu przezeń Legionowi Michała Archanioła. Poniższy artykuł omawia z kolei postać znaną w kręgach narodowo-radykalnych w całej Europie, w tym także w Polsce. Jest nią Leon Degrelle, założyciel ruchu Rex, do którego tradycji odwołał się powstały przed 5 laty Ruch Christus Rex. Czytaj dalej

Corneliu Zelea Codreanu wzorem dla katolików integralnych?

Pewien czas temu na łamach „Myśli Katolickiej” pojawiło się wprowadzenie w tematykę podstaw ideologii pewnych narodowo-radykalnych aktywistów, którzy jednocześnie podają się za „katolików integralnych”. Niniejsze opracowanie powstało w ramach rozwinięcia tematu i poświęcone zostało przywódcy rumuńskich nacjonalistów z lat 30., czyli Corneliu Zelea Codreanu, oraz założonemu przezeń Legionowi Michała Archanioła, którego zbrojnym ramieniem stała się z czasem Żelazna Gwardia. Z informacji zamieszczonych na stronie Ruchu Christus Rex wynika, że postać inicjatora „narodowej rewolucji legionowej” stanowiła jedną z inspiracji dla założycieli wspomnianego ruchu, w tym dla redaktora strony Tenete Traditiones, na której to również pojawiały się artykuły poświęcone Codreanu.

Zanim omówiony zostanie rewolucyjny charakter Legionu oraz sprzeczność jego ideologii z zasadami katolickimi, przyjrzyjmy się bliżej historii jego wodza, okolicznościom powstania samej organizacji, a także losom legionistów po śmierci jej założyciela. Czytaj dalej

Jezus Chrystus jest królem (kardynał Pie)

Zapoznaliśmy niedawno temu naszych Czytelników, przynajmniej tych, którzy nie słyszeli jeszcze o tym największym może apostole społecznego królowania Chrystusa w XIX wieku, z kardynałem Pie. Na uroczystość Chrystusa Króla przygotowaliśmy tłumaczenie fragmentu przemowy z 8 listopada 1859 roku, która jest swego rodzaju programem całkowitej odnowy katolickiej, czyli odnowienia wszystkiego w Chrystusie. Jej myślą przewodnią jest królewski charakter Chrystusa (Chrystus jest Królem) i to, że ma On królować tu na ziemi, czyli również w doczesności, które to królowanie jest królowaniem Kościoła („królestwo Chrystusa, którym jest Kościół”, Regnum Christi quod est Ecclesia – Kat. Soboru Tryd.). Ordynariusz Poitiers podkreśla, że w Modlitwie Pańskiej należy szukać „całego programu i całego ducha chrześcijaństwa: Cum oratis, dicite: Pater sanctificetur nomen tuum; adveniat regnum tuum, „Gdy się modlicie, mówcie: Ojcze, święć się imię twoje. Przyjdź królestwo twoje” (Łk XI, 2). I rozwija tę myśl w swej mowie. Czytaj dalej

A propos święta Chrystusa Króla

[Tekst P. Pelagiusza sprzed roku dziś publikujemy na łamach „Myśli Katolickiej”, ponieważ niejedną myśl w nim zawartą będziemy rozwijać na naszej stronie. – Redakcja „Myśli Katolickiej”]

To, że katolicy mogą, a nawet powinni brać czynny udział w życiu politycznym społeczeństwa, odpowiednio do zdolności i w zgodzie z obowiązkami stanu, jest powszechnym nauczaniem Papieży[1]. Katolicy mogą również działać w partiach politycznych, ale tylko w tych, których założenia, deklaracje ideowe czy regulaminy nie sprzeciwiają się wierze, moralności czy rozporządzeniom władzy kościelnej. Czytaj dalej