Od Redakcji (lipiec-sierpień 2018)

Honoriusz Bonnet, Drzewo społeczeństwa średniowiecznego (miniatura z XV wieku) (źródło: larousse.fr): na szczycie Papież i stan duchowny, pośrodku król, szlachta i wojsko, na dole mieszczanie i chłopi

Kościół katolicki to nie tylko zespół prawd objawionych i przekazanych wiernie przez Papieża i hierarchię mu podległą, to nie tylko jego boska konstytucja, czyli hierarchia, organizacja, urządzenia, prawa, zarządzenia dyscyplinarne oraz nadprzyrodzona misja zbawcza. Kościół to też wychowawczyni narodów, która z błędu wyprowadziła i pouczyła o prawdzie, która z zabobonów barbarzyństwa i ciemnoty pogaństwa podniosła narody całego świata do kultury i cywilizacji wyższej[i], katolickiej, opartej przede wszystkim na miłości Boga prawdziwego i bliźniego, którym jest każdy człowiek.

Owa wychowawcza rola Kościoła jest oczywiście przede wszystkim przyporządkowana zbawieniu człowieka, pouczeniu go o prawdzie do zbawienia koniecznej, wyrobieniu w nim woli, by żył zgodnie z tymi prawdami, by w każdym ukształtował się i żył sam Chrystus (Gal. IV, 19; Gal. II, 20; Fil. I, 21; II Kor. IV, 11). Czytaj dalej

A propos niedawnych zarzutów wobec „Myśli Katolickiej” i Stowarzyszenia im. Ks. Goliana

„Nas dzielić nie powinny małostkowe próżnostki, niezdrowe współzawodnictwo, wszelkiego rodzaju prywata, przeróżne ambicye i ambicyjki, wreszcie różnice drugorzędne, nic wspólnego z zasadą nie mające – lecz w imię tej świętej jedności nie wolno tolerować win obozu naszego z krzywdą dla sprawy. Katolicy niepewni – to kula u nogi w akcyi, niech więc się chwiejności wyzbędą lub z akcyi ustąpią, bo jedność, jeśli ma służyć na pożytek sprawy, winna obejmować tylko tych, co odważnie, bez wszelkich kompromisów sprawie służą – i taką tylko jedność Ojciec Święty zaleca”.

D.R.G., „Choroba wieku”, w: „Myśl Katolicka”, rok II (1909), nr 11, s. 84

Stowarzyszenie im. Ks. Zygmunta Goliana opublikowało dwa komunikaty na łamach swego organu „Myśl Katolicka”. W jednym przestrzegało przed działalnością pewnych aktywistów katolickich w oparciu o konkretne przykłady. W drugim wyjaśniało, dlaczego jako Stowarzyszenie nie współpracuje w żaden sposób z jedynym kapłanem, który w Polsce z pewnością należy do Kościoła wojującego, a to w oparciu o dwa powody: uprawianą prywatę oraz działalność trudną do pogodzenia z katolicyzmem integralnie wyznawanym i praktykowanym, co jest naczelną zasadą Stowarzyszenia.

Czas tylko potwierdził zarówno prawdę treści komunikatów jak i samą słuszność ich publikacji. Czytaj dalej

Od Redakcji (czerwiec 2018)

Z końcem czerwca Kościół obchodzi święto Apostołów Piotra i Pawła, pierwszego Papieża, wybranego bezpośrednio przez samego Jezusa Chrystusa, i Apostoła Narodów, który z zaciekłego wroga religii Chrystusowej stał się jednym z jej najskuteczniejszych misjonarzy. Doniosłość tego święta podkreśla fakt, że jest ono jednym z 10 świąt obowiązkowych w Kościele powszechnym (i pozostaje takim też w Polsce – moderniści, którzy w 2003 r. „znieśli” obowiązek nie mają władzy w Kościele).

Liturgia tego dnia skupia się jednak na Piotrze, Opoce, na której Chrystus oparł swój Kościół (Mat. XVI, 18), na jego powszechnej władzy i jego prerogatywach. Doktryna o papiestwie to jedna z najistotniejszych prawd wiary katolickiej: powszechna władza Papieża, nad którą nie ma żadnej innej na świecie, jego magisterium nieomylne, zwyczajne (sprawowane na co dzień, jak naucza m.in. Pius XI) i nadzwyczajne (co potwierdził Vaticanum I), ostateczna instancja wszystkich sporów związanych z wiarą i moralnością (także czysto przyrodzoną!), obowiązek posłuszeństwa nie tylko w definicjach ex cathedra i nie tylko w tym, co obwarowane jest nieomylnością. Papież jest Wikariuszem Chrystusa, Jego zastępcą na ziemi, widzialną Głową Kościoła, którego niewidzialną pozostaje Chrystus, najwyższy Kapłan i Król i dlatego kto słucha Papieża, ten słucha samego Chrystusa. Czytaj dalej

Od Redakcji (maj 2018)

Maj, miesiąc poświęcony Najświętszej Maryi Pannie, w którym to Polska obchodzi święta swych głównych Patronów: Królowej Polski (3 V) i św. Stanisława (8 V) jest też miesiącem ważnym dla walki z soborowym neomodernizmem: w maju (i kwietniu) 1969 r. trwały prace nad Krótką analizą krytyczną Novus Ordo Missae, datowaną symbolicznie na Boże Ciało (5 VI) 1969 r., w maju również wyszedł pierwszy „Zeszyt z Cassiciacum” („Cahiers de Cassiciacum”) (1979 r.).

Wspomniana już Krótka analiza krytyczna luterańskiego obrzędu zatwierdzonego przez Pawła VI była zasadniczo dziełem o. Guérard des Lauriers OP i Krystyny Campo oraz w znacznie mniejszej mierze pięciu czy sześciu teologów. Dzieło to, jak wiadomo, kosztowało francuskiego dominikanina katedrę na Lateranie. Co najważniejsze, już z okazji zatwierdzenia nowego obrzędu „mszy” zwracał on uwagę na związek między pseudoautorytetem, który go ogłasza, a jego poważnymi wadami natury doktrynalnej i jeszcze przed wejściem w życie NOM nie uznawał Montiniego za Papieża (wg. świadectwa ks. de Nantes). Jednakże dokładniejsze teologiczne opracowanie tego wakatu, innego niż wszystkie wcześniejsze w historii Kościoła, przypadło na lata siedemdziesiąte. Czytaj dalej

Od Redakcji (kwiecień 2018)

Ks. Zygmunt Golian1Stowarzyszenie im. Ks. Zygmunta Goliana oraz jego organ „Myśl Katolicka” powstały w wyniku rozpoznania pilnej potrzeby założenia poważnego i integralnie katolickiego środowiska w Polsce. Nie jest to wynik „szybkiej decyzji” i niespodziewanej okazji, ale skutek przemyśleń, rozmów, rozeznania sytuacji w Polsce i na świecie. Choć przygotowania bliższe trwały kilka tygodni i polegały na opracowaniu Statutów oraz przepisaniu czy przetłumaczeniu dla naszych Czytelników i Sympatyków (oraz ewentualnych zainteresowanych dołączeniem do nas) pewnych podstawowych tekstów, przygotowania dalsze trwały kilka lat i polegały właśnie na tym rozeznaniu sytuacji, kontaktach, próbach przemówienia do ludzi. Niestety, nie wszyscy widzieli tę potrzebę, którą my uznawaliśmy za pilną, niektórzy, z drugiej strony, wręcz się do tego nie nadawali. Odpowiedź bowiem na tę pilną potrzebę, a raczej konieczność, wymaga wiele pracy (umysłowej i moralnej), ogólnie wysiłku, wierności w małym, więcej czasu nad książką, niż ze sztandarem w ręku, a to już z trudem przychodzi zwłaszcza nam, Polakom. Ale dzięki Bogu, wielkoduszności i ofiarności kilku osób SKG i MK powstały i z Bożą pomocą będą działać dalej. Czytaj dalej

Życzenia Wielkanocne

Bernardino Betti vel Bernardino di Betto zwany „il Pinturicchio”, Zmartwychwstanie (Pałac Papieski, XV w.)

Haec nox est, in qua destructis vinculis mortis, Christus ab inferis victor ascendit. (Exsultet)

Wszystkim Sympatykom oraz Czytelnikom „Myśli Katolickiej” składamy serdecznie życzenia obfitości łask Bożych, zdobytych dla nas przez Ukrzyżowanego Zbawiciela, oraz umocnienia w świętej wierze katolickiej, której prawdziwość owej Wielkiej Nocy potwierdziło cudowne Zmartwychwstanie Pana Jezusa.

Stowarzyszenie im. Ks. Zygmunta Goliana

Od Redakcji

„Christus voluit omnes ab errore revocare
et maluit mori, quam tacere”
bł. Duns Szkot

Myśl zawarta w nagłówku naszej nowej strony internetowej, „organu prasowego” Stowarzyszenia im. Ks. Goliana, wyraża ścisły związek posłannictwa Chrystusowego na ziemi, dzieła zbawienia ludzkości poprzez śmierć Jego krzyżową, z odwodzeniem od błędu i głoszeniem prawdy, którą Sam jest (cf. Jan XIV, 6; VIII, 37; XVIII, 37).

„Chrystus chciał wszystkich odwieść od błędu i wolał umrzeć, niż milczeć” – zdanie to związane jest też ściśle z „Myślą Katolicką”, pismem należącym do integralnie katolickiej prasy z okresu pontyfikatu św. Piusa X. Była to sentencja przewodnia jednego ze współpracowników pisma, ks. kan. Konstantego Majewskiego[i]. Tymi słowami niejednokrotnie tytułował swe artykuły na jego łamach czołowy działacz katolicki epoki, Juliusz hr. Ostrowski, prezes Związku Katolickiego[ii]. Obaj, ponadto, współpracowali z półtajną organizacją ks. prał. Huberta Benigniego, Sodalitium Pianum[iii], która ze słowami zachęty od św. Piusa X działała na rzecz wierności dyrektywom papieskim zwłaszcza dotyczącym walki z modernizmem, tym „zbiorem wszystkich herezji”. Czytaj dalej