About Myśl Katolicka

„Christus voluit omnes ab errore revocare et maluit mori, quam tacere”

O. Józef Chiaudano T. J., „Dziennikarstwo Katolickie” (rozmowa siódma)

Po wyjaśnieniu, że dziennikarstwo katolickie jest wojowaniem (w rozmowie szóstej), ks. Euzebiusz ciągnie dalej analogię między wojną a dziennikarstwem. Chodzi o strategię, bronienie przede wszystkich najważniejszych pozycji, czyli prawd podstawowych, atakowanie punktów słabych wroga, etc. W rozmowie siódmej rozwija, naprawdę pobieżnie, temat najważniejszych prawd, których w owych czasach należało bronić. Podstawą, co podkreślamy na łamach „Myśli Katolickiej” od samego początku, jest zdrowa doktryna katolicka zawarta w dokumentach papieskich i różnych watykańskich dykasterii oraz dogłębne i właściwe ich zrozumienie, przestudiowanie (studium poważne, a nie „ciekawskie”). Gdyby częściej współcześni (jak i ówcześni) dziennikarze katoliccy tak czynili, mniej byłoby dyletantyzmu i w ogóle porażek w polemice z wrogami religii i Kościoła. Czytaj dalej

Kult św. Józefa, jego imię w kanonie i teza z Cassiciacum (oraz świadectwa z „Myśli Katolickiej”)

Obraz św. Józefa znajdujący się w lewej nawie Bazyliki Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Turynie

Kościół święty obchodzi tradycyjnie św. Józefa dwa razy: 19 marca i w środę po II niedzieli po Wielkanocy (w tym roku w Polsce ze względu na święto św. Stanisława przeniesione na czwartek). Oba święta czczą Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, ale to drugie zwłaszcza jako Patrona Kościoła świętego. Jak zauważa w swym artykule o przedsoborowej reformie liturgicznej ks. Daniel Dolan (od 1993 r. biskup), w 1955 r. Pius XII zniósł je, ustanawiając natomiast 1 maja świętem św. Józefa Robotnika. Z kolei ks. Franciszek Ricossa w artykule o podobnej tematyce przytacza sprzeciw Kongregacji Rytów, która przeciągała utworzenie oficjum oraz melodii gregoriańskich na nowe święto. Dziś znaczna część duchownych odcinających się od modernistów (non una cum) nie obchodzi tego święta i nie przyjmuje niektórych innych reform liturgicznych z końca pontyfikatu Piusa XII, ale o tym gdzie indziej. Czytaj dalej

Matka Dobrej Rady i dary męstwa oraz rady

W małym traktaciku o sprawnościach przedstawiony został duchowo-moralny organizm człowieka pod kątem sprawności przyrodzonych i nadprzyrodzonych, dobrych i złych, nabytych i wlanych. Będziemy doń odsyłać, ilekroć poruszane będą poszczególne cnoty czy dary Ducha Świętego, aby nasi Czytelnicy mogli sobie łatwo uzmysłowić lub przypomnieć, jakie miejsce zajmuje dana sprawność w całokształcie życia duchowego człowieka.

Poniższy tekst z pisma „Sodalitium” dotyczy zarówno życia duchowego jak i doktryny. Omawia, choć w sposób daleki od wyczerpującego, tematykę nabożeństwa do Matki Dobrej Rady oraz do Ducha Świętego, a także dwa dary trzeciej Osoby Boskiej: radę i męstwo Czytaj dalej

Co nowego w Instytucie Matki Dobrej Rady

Choć na łamach „Myśli Katolickiej” głównie zajmujemy się doktryną, obiecaliśmy także raz po raz przedstawiać wydarzenia związane z Instytutem Matki Dobrej Rady (IMBC), sodalicją, do której należą kapłani, bracia, siostry i świeccy, założoną w 1986 r. (tu można przeczytać o celach Instytutu, a tu o okolicznościach jego powstania). Wypadające zwykle 26 kwietnia święto Matki Dobrej Rady jest ku temu doskonałą okazją. Choć w tym roku, z powodu Oktawy Wielkiej Nocy, swą Patronkę Instytut będzie wspominał w poniedziałek, 29 kwietnia, dziś przedstawimy kilka ostatnich i najbliższych wydarzeń, a w poniedziałek pojawi się tekst przeznaczony bardziej dla formacji umysłowej i duchowej. Czytaj dalej

Dlaczego nie mamy dziś Veuillot’ów? [II] – w rocznicę śmierci Stefana hr. Moszyńskiego

Stowarzyszenie im. Ks. Zygmunta Goliana swój integralnie katolicki punkt widzenia opiera m.in. na:

myśli i działalności polskich i europejskich ultramontanów i katolików integralnych, obrońców papiestwa oraz gorliwych bojowników o integralność wiary, zarówno w wyznawaniu jej jak i w życiu zgodnie z nią, szczególnie z okresu pontyfikatów Piusa IX, Leona XIII i św. Piusa X (zwłaszcza myślimy tu o Sodalitium Pianum ks. prał. Benigniego i jego współpracownikach, w szczególności polskich, o środowisku „Myśli Katolickiej” i o Związku Katolickim) (informacja o SKG).

I dlatego obiecaliśmy naszych Czytelników zaznajamiać z historią zwłaszcza polskiego ultramontanizmu i katolicyzmu integralnego, czego doskonałą okazją jest rocznica śmierci jednego z bliższych współpracowników pierwotnej „Myśli Katolickiej”, Stefana hr. Moszyńskiego, herbu Nałęcz. Czytaj dalej

Życzenia Wielkanocne

Fra Angelico, Noli me tangere (1442 r., Muzeum Św. Marka, Florencja, Włochy)

Salve festa dies, toto venerabilis aevo, qua Deus infernum vicit et astra tenet.

Wszystkim Sympatykom oraz Czytelnikom „Myśli Katolickiej” serdecznie życzymy, by wielkopostne umartwienia oraz rozważanie Męki i Śmierci Męża boleści wydały plon obfity cnót wszelakich, umocniony cnotami nadprzyrodzonymi i łaskami, których hojnym Dawcą jest Zmartwychwstały Pan.

Stowarzyszenie im. Ks. Zygmunta Goliana

Komunikat IMBC i komentarz ks. Ricossy ws. nowej wielkopiątkowej modlitwy za Żydów (2008 r.)

Naszym Czytelnikom prezentujemy dwa teksty, co prawda ponad dziesięcioletnie, ale wcześniej nieprzetłumaczone. Cały temat, którego dotyczą, dowodzi, że moderniści tacy jak Ratzinger, wcale nie myśleli zatrzymać rewolucji soborowej. Tym bardziej tacy, którzy byli jej głównymi motorami, jak właśnie Ratzinger. Niestety wiele lat tej rewolucji oraz fallibilizmu lefebrystycznego, który zaraził już sporą część „konserwatystów” Novus Ordo i indultowców/motupropriowców, doprowadziły do tak powszechnej utraty wiary, że większość katolików daje się różnym koncesjom ze strony modernistów, a moralny autorytet widzi u tych, których wiara jest co najmniej wątpliwa. Wszystko za jedną cenę: by ta soborowa rewolucja oraz fałszywy autorytet, który nią przewodzi pozostały na swoim miejscu. Czytaj dalej