Odpusty za dusze w czyśćcu cierpiące w listopadzie

543. Wierni, którzy odmówią modlitwy lub wykonają inne pobożne ćwiczenia w intencjach wiernych zmarłych podczas miesiąca listopada mogą uzyskać:

Odpust 3 lat raz dziennie każdego dnia miesiąca.

Odpust zupełny pod zwykłymi warunkami, jeśli wykonają te ćwiczenia pobożne codziennie przez cały miesiąc.

Ci, którzy we wspomnianym miesiącu, uczestniczą w publicznych nabożeństwach odbywających się w kościele lub oratorium publicznym w intencjach wiernych zmarłych mogą uzyskać:

Odpust 7 lat każdego dnia miesiąca.

Odpust zupełny, jeśli uczestniczyć będą co najmniej w piętnastu z tych nabożeństw oraz, ponadto, pójdą do spowiedzi, przyjmą komunię św. oraz pomodlą się w intencjach Ojca świętego (S.C. Ind., 17 stycznia 1888; S.P. Ap. 30 października 1932).

544. Wierni, za każdym razem (czyli toties quoties – przyp. PA), gdy odwiedzą kościół lub oratorium publiczne, a nawet oratorium semipubliczne (jeśli zgodnie z prawem mogą go używać), aby pomodlić się za zmarłych drugiego listopada* mogą uzyskać:

Odpust zupełny do zastosowania tylko wobec dusz cierpiących w czyśćcu, pod warunkiem spowiedzi i Komunii oraz odmówienia sześć razy podczas każdej wizyty Ojcze nasz, Zdrowaś Mario i Chwała Ojcu w intencjach Najwyższego Pasterza (S.C. Świętego Oficjum, 25 czerwca 1914; S.P. Ap., 5 lipca 1930).

* Odpust ten może być uzyskany albo drugiego dnia listopada albo następnej niedzieli, jak wyżej (S.P. Ap., 2 stycznia 1939, zob. Acta Ap. Sedis, 28 stycznia 1939).

545. Wszystkie Msze, które odprawione zostaną przez jakiegokolwiek kapłana przy jakimkolwiek ołtarzu drugiego dnia listopada i podczas oktawy Wspomnienia Wszystkich Zmarłych (liturgiczna nazwa Dnia Zadusznego – przyp. PA) cieszą się tym samym przywilejem, jak gdyby zostały sprawowane przy ołtarzu przywilejowanym, ale tylko na korzyść duszy, za którą są sprawowane (S.C. Ind., 19 maja 1761; Benedykt XV, Konst. Apost. „Incruentum altaris”, 10 sierpnia 1915; kan. 917, nr 1 Kodeksu Prawa Kanonicznego; S.P. Ap. 31 października 1934).

546. Wierni, którzy podczas oktawy Wspomnienia Wszystkich Zmarłych odwiedzą cmentarz w duchu pobożności i skupienia oraz pomodlą się, nawet myślnie, za zmarłych, mogą uzyskać:

Odpust zupełny pod zwykłymi warunkami, każdego dnia oktawy, który można zastosować tylko wobec zmarłych.

Ci, którzy dokonają takiej wizyty oraz pomodlą się za Święte Dusze (czyli w czyśćcu cierpiące – przyp. PA) któregokolwiek dnia roku mogą uzyskać:

Odpust 7 lat, który można zastosować tylko wobec zmarłych (S.P. Ap., 31 października 1934).

Tłumaczył z języka angielskiego Pelagiusz z Asturii. Źródło: Preces et Pia Opera in favorem omnium christifidelium vel quorumdam coetuum personarum, popularnie zwane Raccolta, łacińskiego oryginału z roku 1938 tłumaczenie na język angielski (pozwolenie Świętej Penitencjarni Apostolskiej z 14 czerwca 1941 r.), wydane w 1943 r. przez Benzinger Brothers, Inc.

Ogólne warunki otrzymania odpustu zupełnego:

– wykonanie dzieła przepisanego przez Kościół z przynajmniej habitualną intencją uzyskania odpustu zupełnego (tzn., intencja ta nie musi być wyrażona w chwili wykonywania dzieła, wystarczy ogólna),

– trwanie w stanie łaski uświęcającej,

– spowiedź św. podczas tygodnia poprzedzającego, następującego po dniu, czy w sam dzień, w którym odpust ma się zamiar uzyskać,

– komunia święta w przeddzień, w sam dzień czy w trakcie tygodnia po dniu, w którym odpust ma się zamiar uzyskać,

– modlitwa ustna w intencjach Ojca świętego,

– oraz brak przywiązania do grzechów powszednich (gdy ten warunek nie jest spełniony, odpust jest tylko cząstkowy, proporcjonalny do usposobienia względem grzechów powszednich).

Gdy natomiast jednym z warunków otrzymania odpustu jest wizyta w kościele lub oratorium, jak np. w przypadku odpustu opisanego pod numerem 546., może się ta wizyta odbyć w przeddzień od południa. Ważne: wizyta musi odbyć się w kościele lub oratorium kanonicznie erygowanym. Odpustu nie można zyskać wizytując kaplice „tradycjonalistyczne”, chyba że zostały erygowane kanonicznie przez władzę kościelną (tj. przed rewolucją soborową).

Jeśli zaś chodzi o modlitwę w „intencjach Ojca Świętego”, duchowe dobra Kościoła nie są odmawiane wiernym odpowiednio do nich usposobionym w okresie wakatu Stolicy Apostolskiej (więcej na ten temat tutaj).

Pelagiusz z Asturii

P.S. Osobną kwestią jest to, że moderniści znieśli większość sposobów na uzyskanie łaski przez wiernych (odpusty, ale przede wszystkim zniszczenie Mszy św., zlikwidowanie kapłaństwa i biskupstwa przez wątpliwe, a w praktyce nieważne sakramenty, etc.), co z drugiej strony nie wpływa bezpośrednio na katolików, którzy się od nich odcięli. Faktem pozostaje jednak, że tych łask i sposobów ich uzyskania na świecie dziś jest mniej (mniej kapłanów, mniej wiernych rzeczywiście trzymających się katolickich sposobów wypraszania łask, etc.). FSSPX z kolei naucza w swoich seminariach, że modernistyczni „papieże”, jako że mają władzę papieską, mogą znosić odpusty i dlatego to, co wyżej, nie jest już aktualne. Cała ta stara Raccolta już nie obowiązuje, ale odpusty „ustanowione” przez Montiniego, Wojtyłę, Ratzingera, Bergoglio. Dowiedziałem się tego kilka lat temu, gdy byłem w Econe na święceniach kapłańskich, z pewnością nic się nie zmieniło. Zaskoczyło mnie to wtedy, że szkodliwe dla dusz reformy mogą być ważne, skoro FSSPX swego czasu głosiło prawdę o „nieważnej promulgacji Novus Ordo”, ale z czasem zrozumiałem, że Papież przecież ma władzę nad tym skarbcem Kościoła i może to zmieniać, jak zawsze było w historii. Skoro zaś ktoś uważa Bergoglio za Papieża, to musi przyjąć to, czego naucza, również w materii dyscyplinarnej jak ta dotycząca odpustów czy promulgacji nowych obrzędów i sakramentów. Ciekaw jestem, kiedy bp Fellay będzie wzywał do krucjaty różańcowej w obronie fok na Antarktydzie albo przeciwko używaniu plastikowych reklamówek w sklepikach bractwowych. Katolik integralnie zachowujący wiarę wie jednak, że te wszystkie reformy nie pochodzą od władzy Chrystusowej, bowiem posiadanie jej przez kogoś, kto niszczy wiarę i szkodzi duszom jest wewnętrznie sprzeczne i przeciwne obietnicom Chrystusowym („bramy piekielne go nie przemogą”).

– – –

Tekst pierwotnie pojawił się na blogu Pelagiusza z AsturiiNieznacznie poprawiony dla „Myśli Katolickiej”.

One thought on “Odpusty za dusze w czyśćcu cierpiące w listopadzie

  1. Ponieważ pojawiają się w tej kwestii omyłki, a także pytania, pozwolimy sobie wyjaśnić sprawę odpustów zupełnych możliwych do uzyskania w pierwszych dniach listopada:

    1. Co do toties quoties: za każde wstąpienie do kościoła czy kaplicy (budynek musi być kanonicznie erygowany, czyli nie kaplica modernistyczna ani „tradycjonalistyczna”) i modlitwę 6x Pater, Ave, Gloria w intencjach papieskich – odpust zupełny. Kiedy: 2 listopada ALBO w niedzielę w oktawie. Z tym, że wizyta może odbyć się od południa dnia poprzedzającego.

    Dlaczego tak jest? Po prostu na 2 XI Kościół ustanowił taki odpust, bo to Dzień Zaduszny. Łatwo to zapamiętać.

    By ułatwić to nieco, można odwiedzić kościół czy kaplicę od południa dnia poprzedniego.
    By ułatwić jeszcze bardziej, w czasach obecnych, zwłaszcza tym, którzy pracują 2 XI, w 1939 r. Kościół pozwolił na uzyskanie tego odpustu w niedzielę w oktawie Dnia Zadusznego, ale jest to albo albo. To jest, komu wygodniej, może to zrobić w niedzielę w oktawie, kto może 2 XI, zrobi to tego dnia. Zależy to tylko i wyłącznie od wygody, a w zasadzie od tego, kiedy komu wygodniej częściej odwiedzić kościół czy kościoły.

    Widzimy tu, jak zawsze, mądrość Kościoła, który ułatwia wiernym czerpanie ze skarbnicy łask zdobytych na krzyżu przez Zbawiciela.

    Dlaczego to jest ważne? Za każdą wizytę i przepisane modlitwy w przepisanej intencji jest odpust zupełny dla jednej duszy w czyśćcu cierpiącej. Na przykład, jeśli ktoś to zrobi sześć razy 2 XI i sześć razy w niedzielę w oktawie, to które dusze mogą dostać odpust zupełny? Nie wiadomo, ale albo te z 2 XI, albo te z niedzieli. A pozostałe mogą dostać odpust cząstkowy. Więc nie należy tego robić byle jak, tylko świadomie, inaczej są odpusty cząstkowe.

    2. Odwiedzenie cmentarza w listopadzie
    Odpust zupełny raz dziennie od 2 XI przez całą oktawę, czyli do 9 XI włącznie. W pozostałe dni roku odpust 7 lat. Na przykład 1 XI w Polsce wszyscy idą na cmentarz, a potem już nie. 1 XI jest odpust cząstkowy (7 lat), a dopiero od 2 XI zupełny (raz dziennie).

    Znowu, nie jest to wszystko bez znaczenia, bo chodzi tu o daną duszę w czyśćcu. Albo trzeba przeznaczyć odpust za konkretną duszę (dziadka, matki, osoby wymienionej z nazwiska), albo za najbardziej potrzebującą tego duszę, którą Pan Bóg zna, etc. W każdym razie za jedną. Nie ma „grupowych” odpustów zupełnych (takie coś tylko u modernistów, gdzie wszyscy „idą do nieba”, bo mają niezbywalną „godność”).

Tu można zostawić komentarz.

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s