Jak św. Pius X potraktował pewnego biskupa

Prawda nie jest tolerancyjna! Słowa te wypowiedział znamienity kardynał Pie, którego św. Pius X czytywał codziennie przed snem. Dla katolika prawdziwie integralnego nie sposób się z nimi nie zgodzić. Dlatego też Stowarzyszenie im. Ks. Goliana nadal będzie ostrzegać oraz demaskować publiczne błędy wszelkiej maści „katolików integralnych” czy „tradycjonalistów”, pomimo nazywania nas rozbijackimi fanatykami, niszczycielami czy nieszczęsnymi pyszałkami… Za wzór służyć nam zawsze będzie święty Pius X, który niewzruszenie obchodził się z tymi wszystkimi, którzy nie chcieli porzucić drogi błędu, o czym dobrze przekonać się można z poniższego tekstu. 

Adamus Andegavensis

Jako Papież, św. Pius X musiał poprawiać i karcić wielu biskupów i księży, którzy popadli w herezję lub flirtowali niebezpiecznie blisko tej krawędzi. Niektórzy francuscy dostojnicy kościelni, którzy popierali Sillon (prekursor nowoczesnej teologii wyzwolenia) byli szczególnie problematyczni. Pewien biskup, który został wcześniej skarcony, nadal działał przeciwko wierze katolickiej. Papież Pius X wezwał go do Rzymu. Gdy biskup wszedł, dokonał zwyczajowego przyklęknięcia przed Papieżem i czekał na znak, aby mógł wstać. Papież Pius X pozostał zajęty przy biurku ignorując biskupa przez trzy kwadranse. To była mała pokuta, którą świątobliwy Papież nakładał. W końcu, Papież Pius podniósł wzrok i spojrzał biskupowi prosto w oczy, kierując swe opanowane i srogie spojrzenie. Wstał bez słowa i podszedł do klęczącej postaci. Wtedy pozdrowił go: „Dzień dobry, Ekscelencjo”. Zanim biskup zdążył wstać, Papież Pius X prędko usunął piuskę z głowy biskupa i umieścił ją na krawędzi swego biurka. Wtedy odesłał go, „Miłego dnia, księże”. I to był koniec spotkania. Nie trzeba było żadnych innych słów. Ten wielki Papież oddał bardzo wyraźny strzał ostrzegawczy z dziobu Barki Piotrowej, dając wszystkim do zrozumienia, jaki będzie los tych biskupów, następców Judasza, którzy nie chcieli stawiać oporu i potępiać herezji.

Z języka angielskiego tłumaczył Pelagiusz z Asturii. Źródło: strona Fundacji św. Wincentego Ferreriusza w Teksasie (fundacja o tendencji indultowo-motupropriowej). Tekst pierwotnie pojawił się na blogu Pelagiusza z Asturii.

2 thoughts on “Jak św. Pius X potraktował pewnego biskupa

  1. Pius X nie mógł „cofnąć” biskupowi święceń, prawda? Użycie słowa „księże” oznaczało w opisanej sytuacji pozbawienie go diecezji? Czy znamy źródło tej historii? Często takie perełki pojawiają się w różnych miejscach, ale bez informacji, skąd to wiemy. Ale traktujemy to jako fakt, a nie być może zmyśloną anegdotę? Ł. Nowakówna

    • Katechizm uczy, że trzy sakramenty wyciskają niezmywalne piętno na duszy tego, który je ważnie otrzymuje: chrzest, bierzmowanie i kapłaństwo.
      Prosimy nie brać tego zbytnio do siebie, ale niestety u nas panuje słabe pojęcie o podstawach wiary, na co narzekała już pierwotna „Myśl Katolicka” ponad sto lat temu. A to są katechizmowe podstawy.

      Papież mógł ewentualnie zredukować do stanu świeckiego, czyli pozbawić praw i obowiązków wynikających ze święceń, lecz do tego potrzeba naprawdę poważnego powodu i zdarzało się to wyjątkowo rzadko.

      Jeśli Pani ma jakieś wątpliwości co do prawdziwości opisanego faktu zachęcamy do zbadania tematu.

Tu można zostawić komentarz.

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s