W rocznicę śmierci ks. Gustawa Delmasure

11 września (1996 roku w Cannes – przyp. tłum.) Bóg wezwał do siebie duszę Swego kapłana, księdza Gustawa Delmasure. Urodzony na północy Francji, spełniał przez długie lata swą kapłańską posługę w Algierii. Zmuszony powrócić do Francji, został proboszczem w Théoule-sur-Mer zachowując, po Soborze Watykańskim II, Mszę swych święceń i wierność doktrynie Kościoła. Od 1982 roku, kiedy to opuścił swą parafię, posługiwał w kaplicy Matki Bożej Zwycięskiej w Cannes i, z wielką gorliwością apostolską, odprawiał Mszę także w Digoin i Bourg-la-Reine (niedaleko Paryża) oraz pomagał ojcu Barbarze w jego duszpasterstwie w Tours. Nawet jako proboszcz zawsze otwarcie dawał świadectwo wierze katolickiej odrzucając herezje neomodernizmu i odpowiedzialnych za nie, stwierdzając, że w konsekwencji nie mógł uznawać autorytetu Pawła VI i Jana Pawła II, ani być w jedności z nimi. Podczas tych ostatnich 30 lat nie brakowało mu wielkich cierpień fizycznych i moralnych, jak i ciężkich krzyży do noszenia! Był jednym z pierwszych kapłanów, który odwiedził nas w Nichelino, już w 1986 roku, po naszym zerwaniu z Bractwem. W czasie tych ostatnich lat był bardzo blisko Instytutu Matki Dobrej Rady odprawiając u nas każdego roku Rekolekcje Ignacjańskie głoszone przez ojca Barbarę i będąc obecnym na święceniach. To ksiądz Delmasure głosił rekolekcje dla księdza Giugniego przed jego święceniami. Gdy był nieobecny w Cannes prosił nas, byśmy go zastępowali, jak to czyniliśmy podczas jego całej ostatniej choroby. Ksiądz Giugni udzielił mu Wiatyku 8 września, a ksiądz Nitoglia, z pomocą księdza Cazalasa i naszych seminarzystów, odprawił jego pogrzeb 16 września w jego byłej parafii w Théoule. Jesteśmy wdzięczni księdzu Delmasure za jego przykład, za dobro, które uczynił dla nas i dla tylu dusz, które podążały za nim z upodobaniem i ufnością, za wierność Kościołowi katolickiemu. Nie zapomnimy o nim w naszych modlitwach. Requiem æternam dona eis Domine, et lux perpetua luceat eis. Requie­scant in pace. Amen.

Tłumaczył z języka francuskiego Adamus Andegavensis. Źródło: pismo „Sodalitium”, nr 42 z października/listopada 1996 roku (wersja francuskojęzyczna), s. 79.

Tu można zostawić komentarz.

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s