Prorocze słowa abpa Lefebvre’a na rok przed konsekracją biskupią

„Zatem bądźmy ufni”…

Każdy „tradycjonalista” zna bezprecedensowe wydarzenie z 30 czerwca 1988 roku, kiedy to arcybiskup Lefebvre wbrew woli Jana Pawła II, którego uznawał za prawdziwego papieża, dokonał konsekracji czterech biskupów. Mało kto jednak wie, iż jeszcze na rok przed konsekracjami arcybiskup doskonale zdawał sobie sprawę z konsekwencji płynących z takiego czynu o czym publicznie informował. Zgodnie z zasadą epikei takiej wagi czyn byłby słuszny, gdyby wcześniej została zbadana i rozstrzygnięta przez konsekratora sprawa Autorytetu. Była to także doskonała okazja do stwierdzenia przynajmniej formalnego wakatu Stolicy Apostolskiej. Stało się jednak inaczej.

Przytoczona poniżej wypowiedź abpa Lefebvre’a jest przykładem pragmatycznego podejścia do kwestii papiestwa, dokładnie jak choćby ze sprawą „mszy”. Wystarczył rok, by teologowie FSSPX opracowali „nową eklezjologię”, która legitymizowałaby ich sprzeciw wobec tego, którego uznają za Papieża. Tym samym zaprzepaszczona została okazja do połączenia sił przeciwko modernistycznym okupantom Kościoła. Mamy tu także przykład tej dwulicowości arcybiskupa oraz jego Bractwa, która prowadzi do najgorszych kompromisów. Otóż dokładnie w tym samym czasie (maj 1987 r.) o. Guérard des Lauriers o tym mówił:

JEŚLI, z okazji ewentualnej Sakry abp Lefebvre NIE OGŁOSI I TO PUBLICZNIE porzucenia swego obecnego stanowiska, a nawet jeśli zewnętrznie nie potwierdzi tego, że nie uznaje Wojtyły jako Wikariusza Jezusa Chrystusa w akcie: wówczas dwulicowość, którą systematycznie stosuje abp Lefebvre spowoduje, że TRZEBA SIĘ BĘDZIE obawiać najgorszych kompromisów. Takie „Sakry” będą przyporządkowane, w szatański i mistrzowski sposób, temu, by lepiej zapewnić „pojednanie” „tradycyjnej” falangi z „kościołem” oficjalnym.

Dlatego trwające za bpa Fellay zabiegi o otrzymanie oficjalnego uznania są nie tylko dalszym ciągiem zabiegów abpa Lefebvre’a, ale przede wszystkim skutkiem zasad zaprowadzonych przez założyciela FSSPX.

Jan Grodzki

Prorocze słowa

„Gdybym konsekrował biskupa bez nieodzownego uprawnienia od papieża, byłbym schizmatykiem. Otóż, póki uznaję, że Jan Paweł II jest papieżem, nie mogę z nim zerwać… Jeśli Bóg chce, by Bractwo nadal trwało, sprawi, że biskupi konsekrują moich księży… Zatem bądźmy ufni” (abp Lefebvre w przeoracie w Nantes, 11 kwietnia, 1987 roku; cf. „Monde et Vie” z 15 maja, 1987).

Z języka francuskiego tłumaczył Pelagiusz z Asturii. Źródło: pismo „Sodalitium”, nr 41 (kwiecień-maj 1996), edycja francuskojęzyczna, s. 59.

– – –

Tłumaczenie słów abpa Lefebvre’a pierwotnie pojawiło się na blogu Pelagiusza z Asturii.

Tu można zostawić komentarz.

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s